Skip to main content
Δευτέρα 03 Οκτωβρίου 2022
μεγάλο πράσινο μακροβούτι

Αν το έβλεπα έτσι, δίχως προειδοποίηση, στην αρχή της Ερμού απέναντι από την πλατεία, δεν θα παραπονιόμουν. Θα μου άρεσε – ανεπιτήδευτο και μετρημένο, αρχή και τέλος στη φιλοδοξία του.

Προηγήθηκαν τυμπανοκρουσίες, το rebranding του βαμμένου με μπογιά οδοστρώματος που μετατρέπει την Αθήνα σε ευρωπαϊκό προορισμό – θάνατος στη Βενετία ο χυμένος καφές πάνω σε ξεθωριασμένη άσφαλτο. Προηγήθηκε το βγήκε και δεν βγήκε του Δημάρχου αναφερόμενος το Σεπτέμβρη του ‘20 στο Μεγάλο Περίπατο ως προσομοίωση - προσομοίωση δύο εκατομμυρίων, που αν το έγραφε δημόσιος υπάλληλος υπογράφοντας παραλαβή έργου κόστους δύο εκατομμυρίων, θα τον έστειλαν πειθαρχικό. Προηγήθηκε και το πάγωμα της εργολαβίας -  μόνιμος σκουπιδότοπος τα εικονικά πλατάνια της υπόσχεσης του Δημάρχου.

Ό,τι προηγήθηκε δεν ξεχειλίζει το ποτήρι - σφαλιάρα που στέλνει βαθύτερα σε βυθό ασφυξίας.

Αυτό το στη Δημοκρατία μας δεν επιτρέπεται να υπάρχουν σκιές του Πρωθυπουργού, μου φέρνει στο νου παλιό στιχάκι της Μαριανίνας που ακούγεται ευχή: ό,τι ξεχνάς δε σε ξεχνάει, σκιά σκουριάς και προχωράει πάνω στο πράσινο.